ARALIKYININ ONBEŞİ VEDE YILLARDAN ÇOK GEÇ BİR ZAMAN, BU GÜN BU YEDİ TEPELİ ŞEHRİMDE BAKTIĞIM BÜTÜN GÖZLER HEP İHANETLE TETİKTEYDİ, BENSE MASUM BİT AŞKIN PEŞİNDE,SAVRULUPDURDUM BİR DURAKTAN...
birbiri ardına bıraktığımız değerli ölüler gibi şimdi kanayan yanlarımız.... keşkelererimizle arıyoruz ihanetten arıttığımızı sandığımız hatırlarI..... oysaki sevmelerimiz kadar sevildik..ve ihanetleimiz kadar tutsağız kenndi mutsuzluğumuza...ne sevmeyi...
bırakıp gitmeli herşeyi olduğu yerde...ve olduğu gibi, dönüp ardına baktığında mutlu bir gülümseme için..... hadi gülümse..... Erdy@r